Tunesie heeft op een WK nog nooit de groepsfase overleefd. In zes deelnames sinds 1978 wonnen de Adelaars van Carthago drie wedstrijden, met 40 jaar tussen de eerste en de tweede. In oktober 2025 plaatste Tunesie zich als eerste land in de WK-geschiedenis voor het toernooi zonder een enkel tegendoelpunt. Op 26 juni 2026 om 01.00 uur Nederlandse tijd in Kansas City staat Oranje voor het allereerste officiele duel ooit met Tunesie. De man die dan op de Nederlandse bank zit, is dezelfde die in 1994 in Tunis tegen Tunesie scoorde.
Hoe vaak heeft Tunesie het WK gewonnen?
Nul keer. Sterker nog, Tunesie heeft nog nooit de groepsfase overleefd. In zes WK-deelnames werden in totaal 18 wedstrijden gespeeld: drie zeges, vijf gelijkspelen, tien nederlagen. Doelsaldo 14-25. WK 2022 in Qatar was kwantitatief het beste toernooi met vier punten, maar ook dat eindigde in uitschakeling op doelsaldo.
De drie WK-zeges zijn elk historisch. 1978: Tunesie 3-1 Mexico in Rosario, de eerste WK-zege ooit van een Afrikaans land. 2018: Tunesie 2-1 Panama in Saransk, de eerste Tunesische WK-zege in veertig jaar. 2022: Tunesie 1-0 Frankrijk in Education City, de eerste zege van Tunesie op een regerend wereldkampioen. Drie zeges, drie monumenten.
Tunesie is na Egypte en Marokko het derde Afrikaanse land dat zich kwalificeerde voor het WK 2026, en de derde keer op rij dat de Adelaars van Carthago erbij zijn. Geen ander Afrikaans land deed dat sinds 1986. De CAF rekent Tunesie consistent tot de Afrikaanse top.
Rosario 1978: de eerste Afrikaanse WK-zege
Op 2 juni 1978 in het Estadio Gigante de Arroyito in Rosario stond Tunesie voor het eerst in zijn geschiedenis op een WK. Tegenstander: Mexico. Bondscoach Abdelmajid Chetali had een ploeg samengesteld die niemand serieus nam. Mexico stond na een halfuur op een strafschop voor.
Tien minuten in de tweede helft kwam Tunesie terug. Ali Kaabi scoorde in de 55e minuut het eerste WK-doelpunt voor een Afrikaans land ooit. Nejib Ghommidh maakte de 2-1 in de 80e minuut. Mokhtar Dhouieb sloot het toernooi af op 3-1 in de 87e. De officiele FIFA-statistieken registreren 17.396 toeschouwers in een stadion dat 41.000 mensen kon herbergen. Niemand had Tunesie verwacht. Tunesie had zichzelf wel verwacht.
Vier dagen later verloor Tunesie met 1-0 van Polen. In de laatste groepswedstrijd hield Chetali's ploeg in Cordoba regerend wereldkampioen West-Duitsland op 0-0. Het was net niet genoeg voor de tweede ronde, Tunesie eindigde derde, maar de wedstrijden waren een statement. Een Afrikaans land hoorde op een WK thuis. En dat Afrikaanse land was Tunesie.
Wat in Rosario gebeurde was niet alleen een sportprestatie. Het was de start van een trend. Vanaf 1982 vergrootte FIFA stapsgewijs het aantal Afrikaanse WK-plekken. Egypte, Marokko, Kameroen, Nigeria, Senegal en Ghana zouden volgen. Maar de eerste was Tunesie, op 2 juni 1978, in een vol stadion dat eigenlijk niet vol was.
Vier WK's zonder zege: 1998, 2002, 2006 en de erfenis van Roger Lemerre
Tussen Rosario en 2018 zitten 40 jaar. In die periode deed Tunesie nog drie keer mee aan een WK, en kreeg elke keer hetzelfde resultaat: een punt, drie wedstrijden, naar huis. Dat zegt iets over de kloof tussen kwalificeren en doorbreken.
WK 1998 in Frankrijk leverde een 1-1 op tegen Roemenie via Skander Souayah. WK 2002 in Zuid-Korea en Japan een 1-1 tegen Belgie, met als doelpuntenmaker de van een naar Tunesische voornamen klinkende Raouf Bouzaiene. WK 2006 in Duitsland was de pijnlijkste. Tunesie stond onder Frans coach Roger Lemerre, die zes jaar eerder met Frankrijk het EK 2000 had gewonnen. Een wereldcoach voor een Afrikaanse ploeg. Het werd 2-2 tegen Saoedi-Arabie, daarna 3-1 verlies tegen Spanje, en 1-0 tegen Oekraine via een strafschop van Andriy Shevchenko.
Die wedstrijd tegen Oekraine, op 23 juni 2006 in Berlijn, was het laatste optreden van Hatem Trabelsi in een Tunesisch shirt. Een jaar eerder was hij genomineerd geweest voor de Ballon d'Or. Hij was 29. Hij stopte ter plekke. Wat er daarvoor gebeurd was, krijgt hieronder een eigen sectie.
Saransk 2018 en Education City 2022: hoe Khazri Tunesie's stunt-genie werd
Veertig jaar na Rosario won Tunesie weer eens een WK-wedstrijd. Op 28 juni 2018 in Saransk, tegen Panama, in een toernooi dat al voorbij leek. Tunesie had verloren van Engeland (1-2) en Belgie (2-5). Niemand verwachtte meer iets. Fakhreddine Ben Youssef scoorde de 1-1 in de 51e minuut, na een eigen doelpunt van de Panamese verdediger Meriah. Wahbi Khazri maakte de 2-1 in de 66e minuut. Eindstand 2-1. Geen knock-out, maar wel de zege na 40 jaar.
Khazri werd in 2018 Tunesie's WK-symbool, en in 2022 nog meer. Op 30 november 2022 in Education City stond Tunesie tegenover Frankrijk, regerend wereldkampioen. Didier Deschamps liet bijna zijn hele basisploeg op de bank. Antoine Griezmann viel pas na een uur in. In de 58e minuut scoorde Khazri uit een snelle counter. 1-0.
In de 98e minuut leek Griezmann gelijk te scoren. Na een VAR-check vanwege buitenspel werd het doelpunt afgekeurd. Eindstand 1-0 voor Tunesie. Sky Sports beschreef de Tunesische zege als een van de grootste shocks van het toernooi. Het was de derde keer in de WK-geschiedenis dat een titelhouder verloor van een Afrikaans land, na Kameroen-Argentinie in 1990 en Senegal-Frankrijk in 2002.
Khazri eindigde zijn interlandcarriere die avond met drie WK-doelpunten op zijn naam, een Tunesisch record. Hij werd geboren in Ajaccio, Corsica, en koos eind 2012 voor Tunesie na een wedstrijd voor Frankrijk U21. Sommige spelers worden in een ander land geboren, maar groeien in een ander land op tot hun beste versie. Khazri is daar het Tunesische voorbeeld van.
Het kwalificatie-record voor WK 2026: tien wedstrijden, nul tegendoelpunten
Op 8 september 2025 in Malabo, hoofdstad van Equatoriaal-Guinea, kreeg Tunesie in de 94e minuut een doorbraak van Mohamed Ali Ben Romdhane. Het werd 1-0. Met die treffer kwalificeerde Tunesie zich officieel voor het WK 2026.
Maar dat is niet wat het bijzonder maakt. Tunesie werd het eerste land in de geschiedenis van de WK-kwalificaties dat zich plaatste zonder ook maar een tegendoelpunt te incasseren. Tien wedstrijden, negen zeges, een gelijkspel, 22 goals voor, nul tegen, 28 punten uit 30. Geen Engeland, geen Spanje, geen Brazilie heeft dat ooit gedaan in een kwalificatiecyclus van tien wedstrijden.
In de andere kwalificatiegroepen had Engeland Group K als enige Europese ploeg ook zonder tegendoelpunt afgerond, maar in slechts acht wedstrijden. Lees hier hoe de bredere WK-kwalificatie 2026 verliep. Tunesie sloeg de top vijf van Afrika daarmee af op een statistisch criterium dat zelden bij Afrikaanse landen wordt geassocieerd: defensieve organisatie.
Onder bondscoach Sami Trabelsi kwam Tunesie naar de Afrika Cup met dezelfde defensieve reputatie. En daar ging het kapot. In de achtste finale van AFCON 2025 in Marokko verloor Tunesie na strafschoppen van Mali. Op 14 januari 2026 ontsloeg de Tunesische voetbalbond Trabelsi. Vier maanden voor het WK was Tunesie zonder coach.
Sabri Lamouchi: van Frankrijk's WK-selectie-afval naar Tunesie's WK-coach
De Tunesische voetbalbond koos Sabri Lamouchi als opvolger. Geboren in Lyon, Tunesische ouders, dubbele nationaliteit. Speelde voor Auxerre, Monaco, Parma en Inter. Twaalf interlands voor Frankrijk, en een rolverdeling die nog niemand had gehoord: in 1998 was Lamouchi een van de zes spelers die Aime Jacquet uit de definitieve WK-selectie van Frankrijk schrapte. Frankrijk werd dat jaar wereldkampioen. Lamouchi keek vanaf de zijlijn naar mensen met wie hij maanden eerder nog had getraind.
Als coach werkte Lamouchi bij Ivoorkust (groepsfase WK 2014), Rennes, Nottingham Forest (Manager of the Month september 2019), Al-Duhail en Cardiff City. Hij staat bekend om pragmatisch verdedigend voetbal, vergelijkbaar met wat Trabelsi al deed. Op 14 januari 2026 tekende hij bij Tunesie tot 31 juli 2028.
Op de persconferentie kreeg Lamouchi de standaardvraag: hoe verklaart hij dat hij voor Frankrijk koos en niet voor Tunesie? Zijn antwoord was scherper dan verwacht. Hij vertelde dat hij in zijn jeugd door de Tunesische voetbalbond werd genegeerd en daarom voor Frankrijk koos. Geen oneliner, geen wraakgevoel, gewoon een mededeling. De man die Tunesie op het WK 2026 moet leiden, is dezelfde man die Tunesie als jonge speler aan zich voorbij liet lopen.
De parallel met Khazri is opvallend. Beide spelers waren Frans of half-Frans, beide werden in hun jeugd door Frankrijk omarmd en later door Tunesie. Khazri werd de WK-topscorer, Lamouchi moet nu de eerste knock-outfase ooit binnenslepen. Sommige carriere-lijnen lopen niet zo recht als ze in CV's geschreven worden.
Tunesische spelers in de Eredivisie: Trabelsi, Rekik en Ltaief
Tunesie heeft een ongelijke relatie met de Eredivisie. Slechts drie Tunesische A-internationals speelden ooit substantieel in Nederland. Een daarvan was de beste rechtsback die Ajax sinds jaren heeft gehad. Een ander wordt geboren in Helmond en speelt op 26 juni 2026 tegen het land waar hij opgroeide.
Hatem Trabelsi speelde van 2001 tot 2006 bij Ajax. Twee landstitels, twee KNVB-bekers, twee Cruijff Schalen. Genomineerd voor de Ballon d'Or in 2003. Een transfer naar Arsenal in 2004 ketste af op werkvergunningseisen: zijn vertegenwoordigers stelden bij UEFA dat hij in de voorafgaande twee jaar slechts 71% van Tunesie's interlands had gespeeld, terwijl het Britse minimum 75% was voor niet-EU-spelers. Hij vertrok pas in 2006 transfervrij naar Manchester City, waar hij in zijn eerste seizoen scoorde tegen Manchester United langs Edwin van der Sar.
De relatie tussen Trabelsi en Ronald Koeman, toen Ajax-trainer, ging in 2004 door een crisis. Koeman ging persoonlijk bij Trabelsi thuis langs om een conflict op te lossen. Hij vertelde later aan UEFA dat hij in zijn eentje aanbelde, omdat hij voelde dat Trabelsi behoefte had aan een gesprek zonder andere mensen erbij. Trabelsi tekende een tweejarig contract en keerde terug in de basis. Het is dezelfde Koeman die op 26 juni 2026 in Kansas City als bondscoach van Oranje tegen Tunesie staat.
De tweede Tunesische international met Eredivisie-verleden is Omar Rekik, geboren op 20 december 2001 in Helmond uit een Tunesische vader en Nederlandse moeder. Broer van Karim Rekik, die vier keer voor Oranje speelde. Omar doorliep de jeugd van Feyenoord, Manchester City, PSV, Marseille en Hertha BSC. Bij Arsenal kwam hij niet door, in 2022-23 huurde Sparta Rotterdam hem voor zes Eredivisie-wedstrijden. Hij speelde voor Nederland U18, maar koos in 2021 voor Tunesie. Bondscoach Lamouchi haalde hem dit voorjaar terug in de WK-selectie. Op 26 juni 2026 staat Rekik tegenover het land waar hij werd geboren, opgroeide en gevoetbald heeft.
De derde is Sayf Ltaief, in 2024 door FC Twente overgenomen van FC Basel voor circa anderhalf miljoen euro. Linksbuiten, geboren in Zurich, dubbele Tunesisch-Zwitserse achtergrond. Een seizoen Eredivisie leverde een goal en twee assists op. In het najaar van 2025 verhuurd aan Sparta Rotterdam, in februari 2026 doorverhuurd aan SpVgg Greuther Furth in de 2. Bundesliga. Of hij Lamouchi's definitieve selectie haalt was tot vlak voor het toernooi de vraag.
Nederland tegen Tunesie: drie oefenduels, nul Tunesische zeges
Op 26 juni 2026 ontmoeten Nederland en Tunesie elkaar voor de allereerste keer in een officieel duel. Voor 2026 hadden beide landen elkaar drie keer ontmoet, allemaal vriendschappelijk, allemaal in Tunis, alle drie zonder Tunesische overwinning.
Op 5 april 1978 won Oranje in Stade El Menzah met 4-0, een maand voor het WK in Argentinie. Dick Nanninga scoorde twee keer, Henk van Leeuwen en Pierre Vermeulen de andere twee. Bondscoach: Ernst Happel. Beide ploegen waren in voorbereiding op het WK 1978. Tunesie ging vervolgens 3-1 winnen van Mexico in Rosario, Oranje verloor de finale van Argentinie.
Op 19 januari 1994 werd het 2-2 in Tunis. Dat duel had een bijzondere status: het was de 500e officiele interland uit de Oranje-geschiedenis. Frank Rijkaard en Ronald Koeman scoorden voor Nederland. Erwin Koeman, broer van Ronald, kwam als invaller binnen en speelde zijn 31e en laatste interland. Bondscoach Nederland: Dick Advocaat.
Op 11 februari 2009 eindigde de derde ontmoeting in 1-1 in het Stade Olympique Hammadi Agrebi in Rades. Klaas-Jan Huntelaar zette Oranje in de 61e minuut op voorsprong, Karim Saihi maakte vijf minuten later gelijk. Bondscoach Nederland: Bert van Marwijk, in zijn eerste interland van 2009. Zijn quote na afloop: het voetbal was niet om aan te zien, maar wel leerzaam.
Drie oefenduels, een Oranje-zege, twee remises, zeven Nederlandse goals, drie Tunesische. Het opvallende getal in die statistieken is Ronald Koeman, die zelf scoorde in 1994 en die als Ajax-trainer Trabelsi in 2004 voor zijn club behield, en die nu op 26 juni 2026 als bondscoach Oranje moet behoeden voor een ramp die nog nooit eerder gebeurd is. Een speler, een clubtrainer, een bondscoach. Een land. Een carriere die toevallig samenkwam met deze tegenstander.
Tunesie op WK 2026: Groep F en de zoektocht naar de eerste knock-out
Tunesie zit op het WK 2026 in Groep F met Nederland, Japan en Zweden. Het is de derde WK-deelname op rij, en de hoop is de eerste knock-outfase ooit. Met het uitgebreide format van 48 landen verdeeld over twaalf poules gaan namelijk niet alleen de groepswinnaars en nummers twee door, maar ook de acht beste nummers drie. Voor Tunesie betekent dit dat een derde plek met vier of zelfs drie punten genoeg kan zijn.
De selectie is op papier het sterkste van de afgelopen vier WK's. Aanvoerder Ellyes Skhiri bij Eintracht Frankfurt is een van de meest constante middenvelders in de Bundesliga. Hannibal Mejbri bij Burnley is creatief en pressing-gericht. Yan Valery (Young Boys) en Ali Abdi (Nice) bezetten de flanken. Omar Rekik en Montassar Talbi (Lorient) vormen het verdedigingsblok. Khalil Ayari (21) brak dit seizoen door bij PSG. Geen wereldsterren, wel een complete ploeg met internationale ervaring.
FIFA-ranking begin 2026: Nederland 7e, Tunesie 44e. Op papier dus een grote kloof, maar dat zegt weinig over de uitkomst. Tunesie versloeg Frankrijk vier jaar geleden ook zonder een hogere ranking. En in een toernooi waarin Oranje een eeuwige WK-vraag probeert te beantwoorden, kan een slotwedstrijd tegen een goed georganiseerde Afrikaanse ploeg zomaar het verschil maken tussen een rustige groepsdoorgang en een verloren plek in de knock-out-bracket.
Het wedstrijdschema: Tunesie opent op 15 juni 04.00 uur Nederlandse tijd tegen de winnaar van de Europese play-offs. Daarna 20 juni in Monterrey tegen Japan. Sluit af op donderdag 25 juni / vrijdag 26 juni 01.00 uur Nederlandse tijd in Arrowhead Stadium, Kansas City, tegen Nederland. De capaciteit van Arrowhead voor het WK 2026 is teruggebracht van 76.416 naar ongeveer 65.000 tot 68.000 stoelen door de FIFA-aanpassingen aan het veld en de media-installaties.
Voor Tunesie is dit het zevende WK in 48 jaar. Voor Oranje is het de eerste officiele ontmoeting met een land dat sinds 1978 eerder een Afrikaanse WK-zege oogstte dan dat Oranje een WK won. Soms vertelt een statistiek meer dan een verhaal.
Veelgestelde vragen over Tunesie op het WK
Hoe vaak heeft Tunesie het WK gewonnen?
Tunesie heeft het WK nul keer gewonnen. Het land heeft in zes WK-deelnames sinds 1978 zelfs nog nooit de groepsfase doorstaan. Tunesie boekte in totaal drie WK-zeges: in 1978 tegen Mexico, in 2018 tegen Panama en in 2022 tegen Frankrijk. Vier punten op WK 2022 was het hoogste totaal in een groepsfase.
Wat was Tunesie's grootste WK-stunt ooit?
Tunesie versloeg op 30 november 2022 regerend wereldkampioen Frankrijk met 1-0 in Education City, Qatar. Wahbi Khazri scoorde in de 58e minuut. Een gelijkmaker van Antoine Griezmann in de 98e minuut werd na VAR-check afgekeurd. Het was pas de derde keer in de WK-historie dat een titelhouder verloor van een Afrikaans land.
Wie is de bondscoach van Tunesie op WK 2026?
Sabri Lamouchi, in januari 2026 aangesteld nadat Sami Trabelsi werd ontslagen na de AFCON-uitschakeling tegen Mali. Lamouchi is geboren in Lyon uit Tunesische ouders en speelde twaalf keer voor Frankrijk. Hij viel in 1998 net buiten de Franse WK-selectie die wereldkampioen werd. Contract bij Tunesie loopt tot 31 juli 2028.
Hebben Nederland en Tunesie elkaar ooit op een WK ontmoet?
Nee. Op 26 juni 2026 ontmoeten Nederland en Tunesie elkaar voor het eerst in een officieel duel. Daarvoor waren er drie vriendschappelijke wedstrijden, allemaal in Tunis: 0-4 voor Nederland in 1978, 2-2 in 1994 en 1-1 in 2009. Oranje is in drie ontmoetingen ongeslagen tegen Tunesie.
Wanneer speelt Nederland tegen Tunesie op het WK 2026?
Nederland en Tunesie spelen in de nacht van donderdag 25 op vrijdag 26 juni 2026 om 01.00 uur Nederlandse tijd in Arrowhead Stadium in Kansas City. Het is de slotwedstrijd van Groep F voor beide landen. De WK-capaciteit van Arrowhead is door FIFA-aanpassingen teruggebracht naar ongeveer 65.000 tot 68.000 toeschouwers.
