Brazilië heeft het WK vijf keer gewonnen, meer dan welk ander land. Sinds 1930 ontbrak de Seleção op geen enkele eindronde, ook dat is uniek. Toch wacht het land sinds 2002 op de zesde titel. In vier van de laatste vijf WK’s verloor Brazilië in de kwartfinale of eerder van een Europese tegenstander. Twee van die nederlagen kwamen tegen Nederland. Onder de Italiaanse Carlo Ancelotti, voor het eerst een echte buitenlander op de bank, opent Brazilië het WK 2026 op 13 juni in New Jersey tegen Marokko.
Hoe vaak heeft Brazilië het WK gewonnen?
Vijf keer. Brazilië werd wereldkampioen in 1958 (Zweden), 1962 (Chili), 1970 (Mexico), 1994 (Verenigde Staten) en 2002 (Zuid-Korea en Japan). Daarmee is Brazilië recordhouder, voor Duitsland en Italië met elk vier titels. Brazilië is bovendien het enige land dat aan elk WK sinds 1930 heeft meegedaan. Drieentwintig deelnames, 119 wedstrijden, 79 zeges, 247 doelpunten, doelsaldo plus 135. Geen ander land komt in de buurt.
Naast de vijf titels verloor Brazilië ook twee WK-finales: 1950 op eigen bodem tegen Uruguay (de Maracanazo) en 1998 in Saint-Denis tegen Frankrijk (3-0). Ronaldo Nazário kreeg die middag voor de finale een mysterieuze toeval op de hotelkamer waar hij met Roberto Carlos verbleef. Hij werd om kwart voor acht ’s avonds nog van het wedstrijdformulier gehaald, daarna teruggezet. Hij speelde, was een schim van zichzelf, en verloor. Een Braziliaanse senaatscommissie onderzocht in 2000 mogelijke commerciele druk van Nike, vond geen bewijs van inmenging.
De vijf titels werden gewonnen onder vijf verschillende bondscoaches, met telkens een andere generatie sterspelers. Pelé bij drie ervan, een record dat geen ander mens deelt. Mário Zagallo bij vier: speler in 1958 en 1962, bondscoach in 1970. Cafu speelde als enige speler ooit in drie opeenvolgende WK-finales: 1994, 1998 en 2002.
Nederland tegen Brazilië op het WK: vijf duels, drie zeges voor Oranje
Geen ander niet-Zuid-Amerikaans land heeft Brazilië zo vaak ontmoet op een WK als Nederland. Vijf duels sinds 1974, en op basis van uitslagen na 90 minuten staat Oranje met 3-1 voor. Tel je de strafschoppenreeks van 1998 als Braziliaanse zege mee, dan wordt het 3-2 voor Nederland. Geen ploeg buiten het Zuid-Amerikaanse continent heeft een betere WK-balans tegen de Seleção.
1974, Westfalenstadion Dortmund. In de tweede groepsfase troffen beide ploegen elkaar voor de eerste keer ooit op een WK. De winnaar zou naar de finale. Johan Neeskens scoorde in de 50e minuut na een een-twee met Cruijff. Johan Cruijff maakte er 2-0 van met een volley uit een voorzet van Ruud Krol. Luis Pereira kreeg vijf minuten voor tijd rood. Oranje won 2-0 en stond in de finale. Brazilië verloor daarna ook de troostfinale.
1994, Cotton Bowl Dallas. Kwartfinale. Brazilië kwam met 2-0 voor via Romário en Bebeto. Dennis Bergkamp maakte aansluiting in de 64e minuut. Aron Winter kopte gelijk in de 76e. In de 81e minuut nam Branco een vrije trap vanaf 30 meter, met links, langs de Nederlandse muur in de benedenhoek. Branco zat tot die wedstrijd al vier duels op de bank. Hij speelde alleen omdat Leonardo was geschorst voor een elleboog op de Amerikaan Tab Ramos. "Ik kreeg hulp van boven," zei hij later. Brazilië won 3-2 en werd uiteindelijk wereldkampioen.
1998, Stade Vélodrome Marseille. Halve finale. Ronaldo scoorde 46 seconden na rust door de benen van Edwin van der Sar. Patrick Kluivert kopte in de 87e minuut gelijk. In de verlenging redde Frank de Boer een rabona-poging van Ronaldo op de lijn. Brazilië won 4-2 na strafschoppen, na missers van Phillip Cocu en Ronald de Boer. Doelman Claudio Taffarel werd Braziliaanse held.
2010, Nelson Mandela Bay Stadium Port Elizabeth. Kwartfinale. Robinho zette Brazilië op 1-0 in de tiende minuut. Wesley Sneijder maakte gelijk uit een vrije trap die door Felipe Melo werd afgevlagd, een doelpunt dat FIFA later officieel aan Sneijder toekende. Drie kwartier later kopte Sneijder uit een corner de 2-1 binnen. Felipe Melo werd in de 73e minuut weggestuurd na een stamp op Arjen Robben. Bert van Marwijk noemde Melo's actie "ashamed for Brazilian football". Bondscoach Dunga stapte direct na de wedstrijd op. Nederland reikte tot de finale.
2014, Estádio Nacional Brasilia. De troostfinale. Vier dagen na de 1-7 nederlaag tegen Duitsland in de halve finale moest Brazilië aantreden tegen Nederland. Robin van Persie scoorde in de derde minuut uit een strafschop nadat Thiago Silva Arjen Robben net buiten het strafschopgebied had neergehaald (alleen geel, geen rood). Daley Blind maakte de 0-2 in de 17e minuut na een blunder van David Luiz. Georginio Wijnaldum sloot af in de slotminuut. 0-3. Brazilië incasseerde in twee opeenvolgende wedstrijden tien doelpunten op eigen WK, de zwaarste eindfase ooit voor het land. Luiz Felipe Scolari trad af.
Romário en Ronaldo bij PSV: de Eredivisie als springplank
De Nederlandse hoek in de Braziliaanse voetbalgeschiedenis loopt vooral via Eindhoven. Twee van de drie grootste Braziliaanse aanvallers ooit speelden voor de Seleção bij PSV, en groeiden in de Eredivisie uit tot wereldsterren. Romário van 1988 tot 1993, Ronaldo Nazário van 1994 tot 1996.
Romário kwam in 1988 voor 4,5 miljoen gulden van CR Vasco da Gama naar PSV, vlak na zilver met Brazilië op de Olympische Spelen in Seoul. Onder bondscoach Guus Hiddink scoorde hij in zijn eerste seizoen al 19 keer in de Eredivisie. Vijf seizoenen leverden 165 doelpunten in 167 wedstrijden in alle competities op, met 98 doelpunten in alleen de Eredivisie. Drie landstitels (1989, 1991, 1992), twee bekers, en drie keer topscorer van de Eredivisie. Hiddink zei later: als Romário voor een belangrijke wedstrijd merkte dat de coach gespannen was, kwam hij naar hem toe met de woorden "rustig coach, ik scoor en we winnen". Acht van de tien keer gebeurde dat ook.
In 1993 verkocht PSV Romário aan FC Barcelona voor 22 miljoen gulden, een toen Nederlands transferrecord. Een jaar later won hij de Gouden Bal op het WK 1994 in de Verenigde Staten als beste speler. Inclusief de wedstrijd tegen Nederland in de kwartfinale.
Ronaldo Nazário kwam in 1994 als achttienjarige bij PSV, vlak na het WK in de Verenigde Staten waar hij niet had gespeeld. In zijn eerste seizoen scoorde hij 35 doelpunten in de Eredivisie. Het tweede seizoen kreeg hij blessures, maar maakte alsnog 19 goals. Hij won de KNVB-beker in 1996. Vertrok dat jaar voor 19,5 miljoen dollar naar FC Barcelona, destijds een wereldrecord. Een jaar later kostte hij Inter 27 miljoen dollar, opnieuw een wereldrecord. Werd twee keer wereldkampioen met Brazilië (2002 als topscorer met 8 goals, 1994 als ongebruikte achttienjarige). Drie keer Ballon d'Or in 1997, 1998 en 2002.
In totaal speelden volgens schattingen van Football Oranje circa 22 Brazilianen bij PSV door de jaren heen, meer dan bij welke andere Eredivisie-club. Vampeta (1994-1997, twee landstitels), Heurelho Gomes (2004-2008, vier landstitels), Alex Rodrigo Dias da Costa (2004-2007, drie landstitels), en in latere jaren onder anderen Marcos Aoas Correa "Marquinhos". Geen andere niet-Nederlandse nationaliteit levert PSV zoveel spelers.
Maracanazo 1950: de finale die Brazilië nog steeds bezighoudt
Op 16 juli 1950 in het Estádio do Maracanã in Rio de Janeiro vond de meest pijnlijke finale uit de Braziliaanse voetbalgeschiedenis plaats. 173.850 betalende toeschouwers, mogelijk tot 220.000 mensen in het stadion. Recordaantal voor een voetbalwedstrijd ooit, een Guinness-record dat staat. Brazilië hoefde alleen maar gelijk te spelen tegen Uruguay om wereldkampioen te worden. Het was geen klassieke finale, maar een slotwedstrijd in een eindgroep van vier. Brazilië speelde 7-1 tegen Zweden en 6-1 tegen Spanje in de twee wedstrijden ervoor.
Friaça zette Brazilië in de 47e minuut op 1-0. Het stadion was overtuigd. Juan Alberto Schiaffino maakte gelijk in de 66e minuut. In de 79e minuut scoorde Alcides Ghiggia voor 2-1 voor Uruguay. Doelman Moacir Barbosa raakte vlak voor de bal kwam de paal aan met zijn vingertoppen. Stilte in het Maracanã. Brazilië verloor het toernooi op een wedstrijd die het niet hoefde te winnen.
Barbosa werd levenslang gestigmatiseerd. Tot zijn dood in 2000 mocht hij geen Braziliaans trainingscomplex meer betreden, een ongeschreven regel. "In Brazilië krijg je voor moord 30 jaar," zei hij ooit, "ik kreeg 50 jaar voor een misdaad die ik niet beging." De Maracanazo is een Portugees zelfstandig naamwoord geworden, en wordt nog steeds gebruikt om elk thuis-trauma op nationaal niveau te beschrijven.
Mineirazo 2014: de 1-7 die alles veranderde
64 jaar na de Maracanazo kreeg Brazilië een tweede thuis-trauma, met een eigen achtervoegsel. Op 8 juli 2014 in het Estádio Mineirão in Belo Horizonte verloor Brazilië de halve finale van Duitsland met 1-7. De zwaarste WK-nederlaag ooit voor de Seleção. Thomas Müller opende in de elfde minuut. Miroslav Klose maakte er 2-0 van in de 23e, zijn 16e WK-doelpunt waarmee hij Ronaldo's record verbrak. In de 24e, 26e en 29e minuut volgden Toni Kroos twee keer en Sami Khedira. 5-0 binnen 29 minuten, een nooit eerder vertoonde score in een WK-halve finale.
Neymar zat op de bank met een gebroken wervel, opgelopen in de kwartfinale tegen Colombia door een knietje van Juan Camilo Zúñiga. Aanvoerder Thiago Silva was geschorst door twee gele kaarten. De spelers die wel speelden hadden geen idee meer wat te doen. In de tweede helft scoorde André Schürrle twee keer, Oscar maakte 1-7 in de slotminuut.
Miguel Delaney van The Guardian noemde het "de meest vernederende WK-nederlaag van een gastland aller tijden". Het werd direct vergeleken met de Maracanazo. Beide thuis-trauma's. Beide kregen een eigen Portugees achtervoegsel. De dochter van Moacir Barbosa zei na de wedstrijd dat de 1-7 nederlaag eindelijk haar vader had gerehabiliteerd na 64 jaar. Niet langer was Barbosa de man met de grootste nationale schande achter zich. "7-1" werd in Brazilië een spreekwoord voor verpletterende mislukking, en "gol da Alemanha" een uitroep bij elke individuele blunder. Scolari trad af.
Cruijff en het WK 1978: waarom de mythe over Argentinië niet klopt
Een ander Brazilië-Nederland kruispunt zit in 1978. Brazilië eindigde derde in Argentinië, ongeslagen over het hele toernooi, met vijf zeges en twee gelijkspelen. Nederland reikte tot de finale, verloor van het gastland na verlenging. Op die finale ontbrak Johan Cruijff, de man die de oranje voetbalcultuur die in 1974 tegen Brazilië zo briljant had gespeeld bijna in zijn eentje had gemaakt.
Decennialang circuleerde in de Nederlandse pers de aanname dat Cruijff weigerde mee te doen uit protest tegen de militaire junta van Jorge Videla. Andere theorieen: ruzie met de KNVB over sponsorgeld, of zijn vrouw Danny die hem zou hebben weerhouden. In april 2008 in een interview op Catalunya Ràdio met Antoni Bassas vertelde Cruijff de werkelijke reden voor het eerst. The Irish Times publiceerde later dat jaar een uitgebreide reconstructie van de uitspraken.
Eind 1977 was er een ontvoeringspoging in zijn flat in Barcelona. "Iemand hield een geweer tegen mijn hoofd en bond me vast, en mijn vrouw vastgebonden voor de ogen van de kinderen in onze flat in Barcelona. De kinderen gingen begeleid door politie naar school. De politie sliep drie of vier maanden bij ons in huis. Ik ging met een lijfwacht naar wedstrijden." En dan de slotzin: "Ik kon niet meer aan het WK deelnemen na dit." De militaire junta in Argentinië had er niets mee te maken. Cruijff zelf gaf later wel een tweede verklaring: hij voelde zich niet honderd procent. De boycot-mythe blijft populair, maar Cruijff's eigen woorden uit 2008 zijn de definitieve versie.
Brazilië op WK 2026: Groep C, Ancelotti en het zesde-titel-doel
Op 26 mei 2025 werd Carlo Ancelotti gepresenteerd als bondscoach van Brazilië. De eerste vaste buitenlandse bondscoach in de geschiedenis van de Seleção. Op 14 mei 2026 werd zijn contract verlengd tot na het WK 2030, met een salaris van 10 miljoen euro per jaar. Hij is daarmee de best betaalde bondscoach in Braziliaanse historie.
Ancelotti debuteert op een WK na vier jaar in dienst van Real Madrid, waar hij twee Champions League-titels won. Hij gaat als bondscoach in tegen vijfentwintig jaar Braziliaanse traditie waarin alleen lokale coaches de selectie leidden. De keuze leverde controverse op, maar werd doorgedrukt door CBF-voorzitter Samir Xaud.
Op maandag 18 mei 2026 maakte Ancelotti zijn 26-mans selectie bekend in het Museu do Amanha in Rio de Janeiro. De grootste vraag was Neymar. De 34-jarige aanvaller had twee jaar lang niet voor Brazilië gespeeld door blessureleed. President Lula da Silva mengde zich publiekelijk in het debat. Een nationaal opiniepeiling toonde dat 53 procent van de Brazilianen vond dat alleen vorm telde, niet sentiment. Ancelotti selecteerde Neymar uiteindelijk. Met die selectie behoort Neymar tot een zeer select gezelschap van zeven andere Brazilianen die aan vier WK's deelnamen: Pelé, Cafu, Ronaldo, Castilho, Nilton Santos, Emerson Leao en Djalma Santos.
Niet in de selectie: Thiago Silva (41 jaar, was bij WK 2010 tot en met 2022), Richarlison, João Pedro, Andrey Santos, Antony, Estevao, Eder Militao. Rodrygo viel eerder af door een gescheurde voorste kruisband in zijn rechterknie, opgelopen op 2 maart 2026 tijdens Real Madrid-Getafe. Volgens internationale voetbalmedia is Marquinhos van PSG aanvoerder. Andere sterspelers: Vinícius Junior (Real Madrid), Raphinha (Barcelona), Gabriel Martinelli (Arsenal), Matheus Cunha (Manchester United), Casemiro (Manchester United), Alisson onder de lat (Liverpool).
Op het WK 2026 met zijn nieuwe format van twaalf poules van vier landen won Brazilië Groep C, met Marokko, Haiti en Schotland als tegenstanders. In de zestiende finale rekende het met 2-1 af met Japan, dankzij Casemiro en een treffer van Gabriel Martinelli in blessuretijd. In de achtste finale ging het echter mis tegen Noorwegen: twee treffers van Erling Haaland bezorgden Brazilië een 1-2-nederlaag, ondanks een late strafschop van Neymar. Het werd Brazilië's vroegste WK-uitschakeling sinds 1990, en de Seleção wacht daarmee sinds 2002 op een zesde wereldtitel.
Een zesde WK-confrontatie tussen Nederland en Brazilië bleef op het WK 2026 uit: beide ploegen strandden al in de eerste knock-outronde, Oranje na strafschoppen tegen Marokko en Brazilië tegen Noorwegen. Oranje bleef zo op zoek naar de eerste wereldtitel ooit, en Brazilië naar de eerste sinds 2002.
Veelgestelde vragen over Brazilië op het WK
Hoe vaak heeft Brazilië het WK gewonnen?
Brazilië won het WK vijf keer: in 1958, 1962, 1970, 1994 en 2002. Daarmee is Brazilië recordhouder, voor Duitsland en Italië die elk vier titels hebben. Brazilië is bovendien het enige land dat aan elke WK-eindronde sinds 1930 heeft meegedaan. Het land verloor twee WK-finales (1950 op eigen bodem tegen Uruguay, 1998 tegen Frankrijk) en wacht sinds 2002 op de zesde titel.
Wie is de all-time WK-topscorer van Brazilië?
Ronaldo Nazário is de all-time WK-topscorer van Brazilië met 15 doelpunten, verdeeld over WK 1998 (4 goals), WK 2002 (8 goals en de Gouden Schoen) en WK 2006 (3 goals). Pelé scoorde 12 WK-doelpunten in vier toernooien. Vavá, Jairzinho en Ademir hebben elk 9 WK-goals op hun naam.
Wat is de Maracanazo van 1950?
De Maracanazo is de finale van WK 1950, gespeeld op 16 juli in het Maracanã in Rio met 173.850 betalende toeschouwers. Brazilië had genoeg aan een gelijkspel tegen Uruguay voor de wereldtitel, maar verloor 2-1 via Schiaffino en Ghiggia. Doelman Moacir Barbosa werd levenslang gestigmatiseerd. Maracanazo betekent in het Portugees nationaal voetbaltrauma op eigen bodem.
Hoeveel keer heeft Nederland Brazilië verslagen op een WK?
Nederland won drie van de vijf WK-ontmoetingen met Brazilië: 2-0 in 1974 (Dortmund, via Neeskens en Cruijff), 2-1 in 2010 (Port Elizabeth, via twee goals van Sneijder), en 3-0 in 2014 (Brasilia, troostfinale via Van Persie, Blind en Wijnaldum). Brazilië won 3-2 in 1994 en versloeg Oranje 4-2 na strafschoppen in de halve finale van 1998.
Wie is de bondscoach van Brazilië op WK 2026?
Carlo Ancelotti, sinds 26 mei 2025 bondscoach van Brazilië. De 66-jarige Italiaan is de eerste vaste buitenlandse bondscoach in de geschiedenis van de Seleção. Op 14 mei 2026 werd zijn contract verlengd tot na het WK 2030, met een salaris van 10 miljoen euro per jaar. Hij debuteert op het WK 2026 nadat hij vier jaar bij Real Madrid werkte.
